بودن یا شدن…. مسئله این است

موبایلت چیه؟

خونشون فلان جایه شهره … ۵۰۰ متر

طرف استاد دانشگاست

لباس مارک خریدی؟ دمت گرم

طرف خیلی پولداره…

طرف یه زن خشگل داره!!

فلانی همش دنبال عشق و حاله…

عجب بدنی ساخته ای داری!

دمش گرم ….. خوب باغیه

عجب ماشینی…رو هوا میره

این ها میدونم که یه حسی به شما داد که شاید خیلی هم خوش آیند نیست و فکر کنم به خاطر اینه که می دونیم که می خوایم یه حرف منطقی و یا موعظه ای چیزی بشنویم. مثلا یه آخوند اگه شروع کنه به این سوالا ( الان منم در همون نقشم) فوری همه پا منبری ها میگم وای وای وای!

اما چه بخواهیم چه نخواهیم اینها یکسری از حجم زیادی از حرف هایی است که وقتی می خوایم یکی را توصیف کنیم یا دربارش حرف بزنیم از همین حرف هاست و در درونمون شاید هرکی به هر مقداری از این چیزا خوشش می یاد.

اما می دونید اینا مثل چیه؟

فرض کنید کسی بیاد و یه زمین وسیع بخره و بعد قصد کنه تا بهترین خونه را توش بسازه. پس چند سال بیاد و خوب کار کنه و مثلا بعد ۷۰ سال این خونه را بسازه و خیلی هم ظاهر خوب و قشنگی داشته باشه. همین که تموم شد و خواست ازش استفاده کنه شهرداری از راه برسه و بگه شرمندتونیم! این زمین شما نیست. بقلیشه! شما در زمین یکی دیگه خونه ساختید!!… چه حالی میشه؟

خیلی از ماها نمی دونیم کجا داریم خونه می سازیم. واقعا برای چی زنده است. برای کی داره کار میکنه و برای چی این حرف ها را میزنه.

مولوی شعر قشنگی داره که حقیقت مطلب را بیان می کنه …

در زمین دیگران خانه مکن               کارخود کن؛کار بیگانه نکن

کیست بیگانه؟تن خاکی تو.            کز برای اوست،غمناکی تو

تا تو،تن را چرب وشیرین میدهی      گوهرجان را نیابی فربهی

گر میان مشک تن جا شود             وقت مردن،گند آن پیدا شود

مشک را بر تن مَزَن،بر جان بمال       مشک چبوَد(چه بود) نام پاک ذوالجلال

بیشتر از اینکه ببینیم چی داریم و چی نداریم باید ببینیم کی هستیم و باید چی بشیم. یعنی افرادی که نقص درونی و کمبود بودن دارند میخوان که با داشته هاشون این کمبود را جبران کنند. هرچه توخالی تر بیشتر دلبسته تر به داشته ها. نمیخواد باشه …. میخواد داشته باشه. درونی نیست، برونیه.

همین امر را در غرب و شرق که از درون بیشتر خالی هستند میتونید ببینید. ببینید که چه گونه دور خودشون را پر کردن از داشته ها و از تکنولوژی و غیره و به گونه ای سیاست گذاری شده و عمل میشه که همین چیزها هدفشون میشه و مادی میشن و جوری در تکنولوژی و تکنیک غرق میشن که فقط به این چیزا فکر میکنند و اگه ازشون بگیرید احتمال بسیار زیاد پوچ گراییشون براشون عیان میشه.

این پوچ گرایی در جامعه ما هم کم نیست و خیلی ها (حتی بعضی به ظاهر مذهبی ها) در عمل اینجوری کار و فکر می کنند هرچند حرفشون شاید چیز دیگه ای باشه.

برای همین لازمه تا عمیقا تفکر کنیم تا بفهمیم چه باید باشیم و این دانه ی درونمان باید چگونه پرورش پیدا کنه تا در روز موعود ثمره بده.

یا علی

0 پاسخ

دیدگاه خود را ثبت کنید

آیا می خواهید به گفتگو بپیوندید؟
احساس رایگان برای کمک!

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *